اربعین حسینی
اربعين، چهلمين روز شهادت امام حسين عليه السلام است كه جان خود و يارانش را فداى دين كرد. ازآنجا كه گراميداشت خاطره شهيد و احياء اربعين وى، زنده نگهداشتن نام و ياد و راه اوست و زيارت، يكى از راههاى ياد و احياء خاطره است، زيارت امام حسين«ع» به ويژه در روز بيستم ماه صفر كه اربعين آن حضرت است، فضيلت بسياردارد.
امام حسن عسكرى«ع» در حديثى علامتهاى «مؤمن» را پنج چيز شمرده است: 51 ركعت نماز در شبانه روز که 17 رکعت آن نمازهاي واجب و مابقي نوافل مي باشد، زيارت اربعين، انگشتر در دست راست کردن، پيشانى بر خاك نهادن در نماز و«بسم الله الرحمن الرحيم» را در نماز،آشكارا گفتن.(1)
زيارت اربعين كه در اين روز مستحب است، در كتب ادعيه آمده است و به اينگونه شروع مىشود: «السلام على ولى الله و حبيبه...» كه اين متن،از طريق صفوان جمال از امام صادق«ع» روايت شده است. زيارت ديگر آن است كه جابربنعبدالله انصارى دراين روز خوانده است و متن زيارت به عنوان زيارتنامه آن امام در نيمه ماه رجب نقل شده و با جمله«السلام عليكم يا آل الله...» شروع مىشود.(2) مورخان نوشتهاند كه جابربن عبدالله انصارى، همراه عطيه عوفى موفق شدند كه درهمان اولين اربعين پس ازعاشورا به زيارت امام حسين«ع» نائل آيند. وى كه آن هنگام نابينا شده بود، در فرات غسل كرد و خود را خوشبو ساخت و گامهاى كوچك برداشت تا سر قبر حسين بن على«ع» آمد و با راهنمايى عطيه، دست روى قبر نهاد و بيهوش شد، وقتى به هوش آمد، سه بار گفت: يا حسين! سپس گفت:«حبيب لا يجيب حبيبه...» آنگاه زيارتى خواند و روى به ساير شهدا كرد و آنان را هم زيارت نمودند.
التماس دعا .
امام صادق (ع):
آسمان چهل روز بر حسین خون گریه کرد.
