امروز ، بیست و هفتم اسفند ماه 1385 هجری شمسی ، برابراست با 28 صفر 1428 هجری قمری و 18 مارس 2007 میلادی . رویدادهای مهمی که در طول تاریخ ، درچنین روزی ، بوقوع پیوسته از این قرارند:

رحلت رسول اکرم (ص)

1416 سال پیش در چنین روزی در سال 11 ه.ق ، اشرف مخلوقات و ختم رسل ، حضرت محمدمصطفی (ص) رحلت نمودند .بیماری آن حضرت از نیمه های صفر همان سال آغاز و از 24 صفر شدت یافته بود (1) . نقل است که پیش از فوت ،پیامبر فرمودند :حبیبم رانزد من آماده کنید . عایشه وحفصه پدران خود را نزد آن حضرت حاضر نمودند لیکن آن حضرت روی مبارک خویش را از آنان برگردانید و فرمود : حبیبم رانزد من حاضر کنید . سپس دنبال علی بن ابی طالب (ع) فرستادند . چون نظر مبارک به آن حضرت افتاد او را نزد خود خواند و کلماتی به حضرت فرمود .هنگامی که علی بن ابی طالب (ع) از نزد آن حضرت خارج شد ، عمر و ابوبکر به او گفتند : «خلیلت به تو چه گفت »؟

فرمودند :«هزار باب علم به من حدیث کرد که از هر باب هزار باب دیگر باز می شود .» (2)

پیامبر در لحظات آخر عمر خود وصیت هایی به امیر المومنین (ع) فرمودند و جبرئیل و میکائیل و ملائکه را بر آن شاهد گرفتند . از جمله آن کلمات که جبر ئیل به پیامبر(ص) می فرمود و امیر المومنین (ع) می شنید این بود«خُمست را غصب می کنند و پرده ی احترامت را می درند و محاسنت به خون سرت رنگین می شود .»

امیرالمومنین (ع) می فرمایند :«هنگامی که آن کلام را فهمیدم ، فریاد زدم و بر روی زمین افتادم .»

سپس فرمایشاتی به حضرت زهرا و فرزندانش کرد .سپس آن وصیت مهر شد و به امیرالامومنین (ع) تحویل داده شد . امیرالمومنین (ع) پس از غسل دادن آن حضرت بر ایشان نماز خواندند .(4)

مردم بجز اصحاب سقیفه ، در مسجد حمع شده بودند و در فکر نماز بر پیامبر و دفن میت بودند .امیرالمومنین (ع) آمدند و فرمودند:« رسول خدا (ص) امام ما است در زمان حیات و پس از وفاتش » (کنایه از اینکه بر بدن آن بزرگوار نماز جماعت نمی خوانیم ).

در این هنگام مردم دسته دسته وارد می شدند و بدون امام آیه « انُّ الله و ملائکة یصلونَ علی النبی ، یا ایهَّا الذینَ آمنوا صَّلوا علیه و سَّلموا تسلیما ».(5) را سه بار تکرار می کردند و بیرون می آمدند .

بعد حضرت مولی الموحدین (ع) فرمودند :خداوند در هر مکانی که روح پیامبرش را قبض می کند راضی است که در همان مکان دفن شود ، و من آن حضرت را در مکانی که از دنیا رفته است دفن می کنم . پس ایشان با کمک دیگران قبری حفر کردند و بدن آن حضرت را داخل قبر قرار دادند .

سپس آن حضرت داخل قبر رفت و صورت پیامبر (ص) را باز کرد و گونه راست را بر زمین گذاشته در لحد را بستند و خاک روی آن ریختند .(6)

خلاصه ای از زندگی ان پیامبر (ص):

آن حضرت دو ماهه – و بنابر نقلی در حمل – بودند که پدر بزرگوارشان جناب عبدالله بن عبدالمطلب (ع) از دنیا رفتند . مادر را در 7یا 8 سالگی از دست دادند و 8 سال و دو ماه و ده روز داشتند که جد بزرگوارش جناب عبدالمطلب (ع) از دنیا رحلت فرمود .

25 ساله بودند که با حضرت خدیجه کبری (ع) ازدواج کردند و 30 سال از سن مبارک ایشان گذشته بود که حضرت امیرالمونین (ع) متولد شدند .

در 40 سالگی خداوند آن حضرت را به نبوت مبعوث فرمودند و در 45 سالگی آن حضرت به معراج رسید .

در سال پنجم بعثت حضرت زهرا (ع) متولد شد .در 50 سالگی خدیجه کبری و وابوطالب رااز دست می دهد. در 52 سالگی به مدینه هجرت نمودند. و در آنجا بمدت ده سال اقامت نمودند تا اینکه رحلت نمودند .(7)

***

آغاز امامت امیر المومنین (ع) و همزمان ، غصب خلافت توسط شرکت کنندگان در سقیفه

1416 سال پیش در چنین روزی در سال 11 ه.ق ، همزمان با روز رحلت نبی مکرم اسلام ، امامت حضرت امیرالمومنین علی بن ابی طالب (ع) آغاز می شود ، و زیارت آن حضرت در این روزمستحب است .(8)

رسول گرامی اسلام قبل از رحلت در آخرین زیارت خانه خدا و ادای مناسك حج امام علی (ع) را جانشین خود و ولایت امت مسلمانان برگزیدند و پس از اندك مدتی با این جهان فانی وداع كردند .

همچنین در همین روز در حالی علی (ع) به همراه دیگر خاندان پیامبر مشغول کفن و دفن رسول خدا بودند ، جماعتی از مهاجران و انصار در مکانی بنام سقیفه بنی ساعده جمع شدند تا برای خود خلیفه‌ای انتخاب کنند .(9)

روایت است که وقتی عمر ابوبکر را از اجتماع اصحاب باخبر می‌کند، ابوبکر از کنار علی – که در آن وقت هر دو در کنار جسم پاک پیامبر بودند – بیرون می‌رود و خانه پیامبر را ترک می‌گوید. بی آنکه یک کلمه با خاندان رسول خدا ولو به عنوان تعارف و مجامله گوید و آنها را با خود دعوت کند. و هیچ اشاره‌ای به آنجا که می‌خواهد برود، نمی‌نماید. (10) . و با عمر به سوی سقیفه بنی ساعده می‌رود. بیش از یک ساعت نگذشته بود که وی با دو یارش عمر و ابوعبیده خود را به محل اجتماع انصار (سقیفه بنی ساعده) رسانیده بودند که این خبر پرشتاب از سقیفه به بیرون سرایت کرد که پسر ابوقحافه خلیفه شده است.

باید توجه داشت که در سقیفه پس از کنار گذاشتن امام علی(ع) ، رقابت قبیله ای آغاز شد و طبعاً در زمینه برتری قبیله ای ، قریش از همه بالاتر بود هر چند نفوذش در مدینه محدود بود.

مهمترین استدلال ابوبکر و عمر در سقیفه مسأله قرابت و خویشی با پیامبر و سن ابوبکر بود و در کنار آن برتری قریش و اینکه عرب زیر بار قبیله ای جز قریش نخواهد رفت .و خبر این اجتماع و نتیجه آن ، در هنگامی به علی (ع) رسید که ایشان هنوز مشغول تجهیز بدن پیامبر بودند .

***

شهادت امام حسن مجتبی (ع)

1377سال پیش درچنین روزی در سال50 ه.ق ، امام حسن مجتبی (ع) به شهادت رسیدند . (11) اقوال دیگری روز شهادت این امام بزرگوار را در 7 صفر و یا 5 ربیع الاول ذکر می کند(12) که البته روز 28 صفر تاریخ دقیق تری است .

جعده دختر اشعث بن قیس با زهری که معاویه برای او فرستاده بود آن حضرت را مسموم کرد . معاویه همراه با زهر صد هزار درهم فرستاده و وعده کرد که او را به عقد یزید در آورد . هرچند به وعده ی خود وفا نکرد .(13)

مسمومیت امام حسن (ع) چهل روز طول کشید .(14) پس از ظهور اثرات سم به بدن مبارک و فرا رسیدن وقت شهادت ، به سید الشهدا (ع) فرمودند :« مرا مسموم کرده اند و پاره های جگرم درون طشت است . من از شما جدا می شوم و به خداوند ملحق می گردم ، و می دانم چه کسی مرا مسموم کرده ، ولی به حقی که بر شما دارم در این باره حرفی نزنید . وقتی من از دنیا رفتم چشمانم راببند و غسلم بده و کفنم نما و مرا کنار قبر جدم قرار بده تا تجدید عهد کنم . سپس مرا در بقیع کنار جده ام فاطمه بنت اسد (ع) دفن کنید . می دانم که مخالفین و معاندین گمان می کنند مرا کنار پیامبر (ص) دفن می کنید و با شما مخالفت می کنند . شما را بخدا قسم می دهم که مبادا بخاطر من حتی بخاطر خون من قطره ای خون ریخته شود . سپس آن حضرت مثل آنچه امیرالمومنین (ع) وصیت فرموده بودند ، به اولاد و اهل خود وصیت نموده و از دنیا رفت .

امام حسین (ع) بعد از غسل و کفن و نماز ، آن حضرت را بطرف مرقد شریف پیامبر (ص) حمل کردند . با دیدن این منظره برای مروان و بقیه ی بنی امیه با سلاح و همراه عایشه آمده بودند شکی باقی نماند که می خواهند آن حضرت را کنار پیامبر (ص) دفن کنند . لذا آمدند و جملگی شدیدا ممانعت کردند .

سپس بنی مروان جنازه ی آن حضرت را تیرباران کردند و بنی هاشم دست به شمشیر بردند ، ولی امام حسین (ع) مانع شده فرمودند : «وصیت برادرم نباید ضایع شود » .

این در حالی بود که امام حسن مجتبی به امام حسین (ع) خبر داده بود که این افراد چه جنایتی مرتکب می شوند . (15) سپس بدن آن حضرت را به بقیع بردند و در کنار جده اش به خاک سپردند .(16)امام حسن (ع) دارای 15 فرزند دختر و پسر بودند ولی از جعده هیچ هیچ فرزندی نداشتند .(17)